O nas

Wolin od dawna budził wielkie zainteresowanie badaczy. Czar legendarnego Jomsborga – Winety, przekazy o bajecznym wręcz bogactwie miasta ściągały wielu badaczy na wyspę. Dzięki wysiłkowi powojennej archeologii Wolin jest dziś jednym z najlepiej rozpoznanych archeologicznie miast. Składają się na to nie tylko wieloletnie badania terenowe pracowników Instytutu Archeologii i Etnologii PAN, ale przede wszystkim ogromny wysiłek włożony w długie i niezwykle wnikliwe analizy pozyskanego w wyniku tych prac materiału zabytkowego.

Dzisiejsza sława Wolina w Polsce i Europie istnieje w dużej mierze dzięki wynikom tych badań i świadomości władz miejskich, które postawiły na promowanie swego civitas poprzez jego bogatą historię.

 

Wolin od dawna budził wielkie zainteresowanie badaczy. Czar legendarnego Jomsborga – Winety, przekazy o bajecznym wręcz bogactwie miasta ściągały wielu badaczy na wyspę. Dzięki wysiłkowi powojennej archeologii Wolin jest dziś jednym z najlepiej rozpoznanych archeologicznie miast. Składają się na to nie tylko wieloletnie badania terenowe pracowników Instytutu Archeologii i Etnologii PAN, ale przede wszystkim ogromny wysiłek włożony w długie i niezwykle wnikliwe analizy pozyskanego w wyniku tych prac materiału zabytkowego. Dzisiejsza sława Wolina w Polsce i Europie istnieje w dużej mierze dzięki wynikom tych badań i świadomości władz miejskich, które postawiły na promowanie swego civitas poprzez jego bogatą historię.

Muzeum Regionalne im. Andrzeja Kaubego w Wolinie to jedna z najstarszych placówek kulturalnych naszego miasta. Została założona w 1966 r. z inicjatywy m.in. prof. Władysława Filipowiaka, wielkiego badacza przeszłości ziemi wolińskiej, który już od 1952 r. prowadził tu badania naukowe. Jego prace wykopaliskowe stopniowo odkrywały umocnienia obronne, port, przedmieścia, cmentarzyska, szlaki komunikacyjne, a także dawne rolnicze zaplecze kompleksu miasta. Potwierdzały informacje wczesnośredniowiecznych kronikarzy mówiące, że Wolin w okresie swej świetności (IX – XI w.) był jednym z największych miast ówczesnej Europy, miastem państwem, niezależnym emporium handlowym, w którym mieszkało od 8 do 12 tysięcy ludzi. Całą fascynującą historię Wolina możecie Państwo prześledzić w naszym Muzeum.

 

W pierwszej sali znajduje się wystawa, ukazująca dzieje i kulturę materialną Wolina, od sięgającego VII wieku początków grodu do jego upadku w końcu wieku XII. Położona na skrzyżowaniu szlaków komunikacyjnych niewielka początkowo osada, leżąca przy przeprawie przez Dziwnę, już w IX wieku rozwinęła się w umocniony ośrodek o miejskim charakterze, pełniącym funkcję stołecznego grodu plemienia Wolinian.

Przedstawiono tu model miasta z okresu jego największej świetności. Pokazano pozostałości umocnień miejskich, system obronny, a także przedmioty kultu i sposoby pochówków. Drewniana figurka Świętowita, kompas słoneczny (jedyny znaleziony w całości kompas tego typu w Europie), model portu, fragment palisady czy grób skazańca, to przykłady cennych eksponatów jakie możemy obejrzeć w tym pomieszczeniu.

 

W drugiej sali ukazano gospodarkę Wolinian. Podstawę bogactwa mieszkańców stanowił handel dalekosiężny, którego zakres przedstawiono na poglądowej mapie. Liczne, znajdowane podczas prac wykopaliskowych przedmioty obcego pochodzenia potwierdziły rozległe kontakty handlowe.

Obok pośrednictwa w wymianie Wolinianie rozwijali rzemiosła produkując nie tylko artykuły codziennego użytku dla potrzeb własnych, ale także luksusowe, z przeznaczeniem na eksport. Z rzemiosł wymienić należy: hutnictwo i kowalstwo, obróbkę metali kolorowych, szklarstwo, rozwiniętą produkcję bursztyniarską i rogowniczą, a także szewstwo. W każdym niemal domu, w oparciu o miejscowe surowce, kobiety wytwarzały przędzę, z której tkano następnie szeroki asortyment materiałów. Wysoki poziom osiągnęła produkcja garncarska. Podstawą wyżywienia była uprawa roślin, hodowla oraz rybołówstwo.

 

W trzeciej sali poznamy najstarsze ślady pobytu człowieka na ziemi wolińskiej.

Pierwsze ślady pobytu grup ludzkich w okolicach Wolina pochodzą ze schyłkowego paleolitu. Ludność posługiwała się wówczas głównie narzędziami kamiennymi i wykonanymi z rogów zwierzęcych. Najstarszym eksponatem w muzeum jest grot harpuna z okresu schyłkowego paleolitu. Możemy powiązać go z pierwszymi społecznościami, jakie pojawiły się na wyspie Wolin około 10 000 lat temu. Z młodszej epoki kamienia - neolitu, posiadamy archeologiczne dowody na istnienie osadnictwa z samego Wolina. Są to pozostałości po społecznościach rolniczych zamieszkujących te ziemie od około 4 500 lat p.n.e. Osadnictwo na omawianym terenie trwało nieprzerwanie poprzez kolejne wieki. Potwierdzają to znaleziska z opoki brązu.

Niezwykle cennymi eksponatami, którymi możemy się pochwalić jest tzw. skarb/depozyt brązowy. Jest to zbiór niezwykle pięknych ozdób, które należały do członka społeczności kultury łużyckiej. Datowany jest na koniec epoki brązu – około 3 000 lat. Znalezisko to, o wadze ponad 2,5 kg brązu, składa się z dużej ilości masywnych naszyjników, naramiennika, drucianych bransolet, szpil, fragmentu zapinki płytowej oraz noża. Były to przedmioty niezwykle cenne dla tego, kto je zdeponował (zakopał w ziemi) z nieznanych nam powodów około 950 lat temu, i nigdy po nie nie wrócił.

 

W następnej sali znajduje się wystawa ukazująca najnowszą historię Wolina, obejmującą przełom XIX i XX w, ze szczególnym uwzględnieniem przedstawienia zniszczeń, jakie zostały tu poczynione w ostatnich miesiącach II WŚ, kiedy to zagładzie uległo 90 % centrum miasta. Centralnym eksponatem w tej sali jest makieta Wolina prezentująca miasto w marcu 1945 r. Jej uzupełnieniem jest wystawa „Wolin na starej fotografii”.

 

W sali piątej, wystaw tymczasowych, możecie Państwo zapoznać się z rezultatami badań archeologicznych prowadzonych w Wolinie podczas budowy portu jachtowego. W trakcie prac odkryto kilkadziesiąt tysięcy zabytków, w tym wiele prawdziwych skarbów, które przez wieki spoczywały pod ziemią. Zebrany materiał posłużył do przygotowania wystawy „W wolińskim porcie…”. Potwierdza on bogatą historię Wolina, który przed wiekami był jednym z największych i najpiękniejszych miast tych stron, potwierdza także wielkość i znaczenie portu dla funkcjonowania miasta.

 

W ostatniej sali znajduje się wystawa „Johannes Bugenhagen – Wolinianin i obywatel Europy”. Przedstawia ona życie i dokonania Bugenhagena, urodzonego w Wolinie 24 czerwca 1485 r., historiografa Pomorza, reformatora Kościoła, skutecznego polityka i dyplomaty, a także propagatora humanistycznego ideału wychowania młodzieży. Swoją pedagogiczną i teologiczną działalnością Bugenhagen wywarł wielki wpływ na rozwój kultury ówczesnego Pomorza, a sława jego sięgnęła daleko poza granicę ziem nadbałtyckich.

 

W sali konferencyjnej Muzeum znajduje się kolekcja map pomorskich (cennych kopii) z początku XVII wieku. Najważniejszą z nich jest Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego, wykonana w 1618 r. przez Eilharda Lubinusa na zlecenie księcia Filipa II, który uchodził za jednego z najbardziej światłych władców pomorskich z dynastii Gryfitów. Znakomita szata graficzna, przyozdobienie drzewami genealogicznymi, herbami szlachty pomorskiej, portretami książąt, i wreszcie widokami miast i miejscowości, każe zaliczyć ten obiekt do grupy najwybitniejszych osiągnięć kartografii europejskiej z początków XVII w

Galeria

  • 1
  • 2
  • 3

MAŁGORZATA RYNARZEWSKA Architektura wnętrz i terenów zielonych, konserwacja zabytków, malarstwo, scenografia, wystawiennictwo, malarstwo, edukacja. www.rynarzewska.pl mob.601738613 , maur2@onet.euMałgorzata Rynarzewska studiowała na Akademii Ekonomicznej i Akademii Sztuk Wizualnych w Poznaniu – dyplom z projektowania wnętrz i ogrodów w pracowni prof. A . Oleksyn., oraz konserwacji obrazów .Przez wiele lat zajmowała się...

Finisaż malarstwa Małgorzaty Rynarzewskiej

24 czerwca 2017 r. w Muzeum Regionalnym im. Andrzeja Kaubego w Wolinie odbyło się otwarcie wystawy pt. „Johannes Bugenhagen – Wolinianin, Doktor Pomeranus, Obywatel Europy”. W uroczystości wzięli udział goście z Danii, Niemiec oraz Polski. W składzie delegacji duńskiej obecni byli, biskup Roskilde Peter Fischer-Møller z Duńskiego Narodowego Kościoła Luterańskiego,...

„Johannes Bugenhagen – Wolinianin, Doktor Pomeranu…